Kotwy wbijane pierścieniowe

należą do najbardziej popularnych rodzajów zamocowań znajdujących zastosowanie zarówno w montażach profesjonalnych jak i domowych. Swoją popularność zawdzięczają wysokim nośnością, łatwością montażu oraz bardzo dużej ilości rozmiarów. Pomimo zbliżonego wyglądu ich wytrzymałość różnie się w zależności od zastosowanej klasy stali, technologię produkcji, kształt pierścienia, czy grubość powłoki cynkowej. Nasze kotwy wykonane są ze stali węglowej klasy właściwości mechanicznych 8 wg EN ISO 898-2 lub DIN 934

zalety

• szybki, krótki montaż
• aprobata ETA opcja 7
• odporność ogniowa R120 - 120 minut
• szybkie rozprężanie - zaledwie trzy obroty klucza wystarczą by zainstalować kotwę
• dopuszczalne płytkie kotwienie - krótszy czas wiercenia i osadzania kotwy
• mała odległość od krawędzi
• mały rozstaw osiowy - kotwy mogą być rozmieszczone blisko siebie
• powłoka cynkowa ≥ 5 μm wg EN ISO 4042

zastosowanie przy montażu

• konstrukcji stalowych, szyn, podpór
• regałów magazynowych, maszyn, suwnic
• schodów, poręczy i balkonów
• bram, ogrodzeń
• barier ochronnych
• fasad, stelaży stalowych
• ościeżnic, futryn
• konstrukcji drewnianych
• konstrukcji budowlanych
• elementów hydraulicznych
• klimatyzacji, wentylacji

Szczegółowe wytyczne montażu kotew:

• Kotwy powinny być osadzane przez odpowiednio wyszkolony personel, pod nadzorem osoby upoważnionej.
• Należy stosować kotwy dostarczone przez producenta, bez zmian elementów składowych kotew.
• Kotwy powinny być osadzane zgodnie z instrukcją i rysunkami producenta, z zastosowaniem odpowiednich narzędzi.
• Przed osadzeniem kotwy należy sprawdzać, czy klasa wytrzymałości betonu, w którym kotwa jest osadzana, jest w odpowiednim zakresie oraz czy nie jest niższa niż ta, dla której określone zostały nośności charakterystyczne.
• Należy sprawdzać, czy beton jest odpowiednio zagęszczony, np. czy nie występują znaczne pustki powietrzne
• Efektywna głębokość zakotwienia, odległości od krawędzi podłoża i rozstawy kotew nie są mniejsze niż wymagane, bez tolerancji ujemnych. Otwory powinny być usytuowane w taki sposób, że nie następuje uszkodzenie zbrojenia podłoża.
• Otwory powinny być usytuowane w taki sposób, że nie następuje uszkodzenie zbrojenia podłoża.
• Otwór powinien być wykonany wiertarką udarową.
• Otwór powinien być oczyszczony z urobku.
• Moment dokręcenia powinien być przyłożony z zastosowaniem kalibrowanego klucza dynamometrycznego.
• W przypadku otworu, w którym nie osadzono kotwy: nowe wiercenie należy wykonywać w odległości nie mniejszej niż podwójna głębokość ww. otworu lub w mniejszej odległości pod warunkiem, że otwór będzie wypełniony zaprawą o wysokiej wytrzymałości oraz że otwór nie będzie leżał na kierunku obciążenia ścinającego lub rozciągającego, działającego pod dowolnym kątem.